Dyrektywa ATEX w polskim systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Ogranicza się do produktów oddanych do służby w powierzchniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać rygorystyczne wymagania sprowadzające się nie wyłącznie do bezpieczeństwa lecz zarówno do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.
W istotę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a też związane spośród tym wszystkie procedury oceny w centralnej mierze uwarunkowane są od stanu zagrożenia środowiska, w jakim określone wyposażenie będzie pracowało.Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi robić dany produkt, aby mógł być obsługiwany w okolicach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje niezmiernie wielkie ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.
Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Jest ich dwie. W liczbie klasie uważają się urządzenia, które stosuje się w podziemiach kopalni natomiast na powierzchniach, jakie potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa używa się do urządzeń, które korzysta się w przeciwnych miejscach, a które mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.
Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla ludzi urządzeń pracujących w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. A bardziej długie wymagania ważna z łatwością zlokalizować w wartościach zharmonizowanych.
Należy mieć, że dania przyjęte do służbie w powierzchniach zagrożonych wybuchem powinny stanowić oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki winien być łatwy, widoczny, niezniszczalny i prosty.
Jednostka notyfikująca bada cały organizm ochrony lub samo wyposażenia w projektu zapewnienia zgód z obecnymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.